web analytics

100% vegan

Ojee.

Hoe ga ik het hier over hebben?

Hoewel je met een veganistische levensstijl ernaar streeft geen dierlijke producten te gebruiken, is het niet mogelijk om het gebruik van dierlijke producten voor 100 procent uit te bannen. Op internet zijn aardig wat discussies te lezen van veganisten van wie de grenzen op dit gebied verschillen. Soms gaan deze discussies er hard aan toe. Ze kunnen over van alles gaan, bijvoorbeeld het checken van e-nummers of veganistisch eten buiten de deur. Wat voor de één haalbaar is, vindt de ander niet te doen.

Als ik het met anderen over veganisme heb, hoor ik ze vaak zeggen dat ze het knap vinden en dat ze nooit veganistisch zouden kunnen leven. Ik vind veganistisch leven totaal niet moeilijk. Dat komt doordat zelf besloten heb dat ik geen dierlijke producten wil gebruiken. Dat maakt mij een veganist. Ik ben niet op een dag wakker geworden met het idee ‘ik word veganist’, om me vervolgens te verdiepen in de regeltjes die dan gelden. Die regeltjes bepaal ik zelf.

Niemand leeft 100% veganistisch. Ik ook niet. Ik streef er wel naar.

Ik vind dat er met wat minder moeite gesproken mag worden over dit onderwerp. Niet omdat het gebruik van producten van dierlijke herkomst gepromoot moet worden, maar omdat ik geloof dat perfectie mensen afschrikt. En het levert meer op als heel veel mensen voor 90 procent veganistisch leven, dan wanneer een paar mensen dat voor 99 procent doen.

Ik pretendeer niet de waarheid in pacht te hebben en wil anderen niet zeggen welke keuzes ze moeten maken. Des te meer verschillende soorten veganisten met verschillende opvattingen, des te beter.

Dus.

Ik wil graag vertellen dat ik geen perfecte veganist ben.

Komtie.

Ik ben Daniëlle en ik streef ernaar om volledig zonder het gebruik van dierlijke producten te leven. Dit is voor mij niet volledig haalbaar.

Om te beginnen kan ik alle labeltjes en ingrediëntenlijstjes lezen die ik tegenkom, maar dan weet ik nog niet welke materialen er gebruikt zijn voor mijn laminaat, mijn wekker of de verf waar mijn trui mee geverfd is. Als ik dat allemaal uit zou moeten zoeken, kon ik mijn baan wel opzeggen, want daar heb je een dagtaak aan.

Er zijn veganisten die erop letten of de lijm die voor hun schoenen gebruikt is, vegan is. Ik heb niet altijd het geld gehad voor dure schoenen en heb daardoor schoenen in de kast waarvan ik niet weet wat er in de lijm zit.

Ik controleer de e-nummers in mijn eten, maar als iemand anders voor me kookt, controleer ik dit niet. Ik ga ervan uit dat het eten echt veganistisch is, als een ander dit zegt. Als ik toevallig ontdek dat er wel iets dierlijks in het gerecht zit (geen stukjes vlees, natuurlijk) en er is niets anders beschikbaar, eet ik het op, bedank de kok voor de gedane moeite en leg uit hoe het de volgende keer gemaakt kan worden zonder dierlijke producten.

Sowieso is het niet te doen om bij anderen alle producten met dierlijke ingrediënten te ontwijken. Ik neem bijvoorbeeld niet mijn eigen handzeep mee in mijn (denkbeeldige) handtas. Ik was mijn handen met de zeep die anderen hebben staan.

Op vakantie in Tsjechië bestelde ik vegetarische pizza’s zonder kaas, terwijl ik niet wist wat er verder in de pizza zat. Ik was op vakantie met anderen en had niet de mogelijkheid zelf alle plekken te kiezen waar we aten.

Er zijn vast meer sociale situaties te bedenken waarin ik (een beetje) water bij de wijn doe. En die zullen er blijven. Volgens mij krijgen mensen een verkeerd beeld van mij en veganisme als ik te ‘streng’ ben. Ik vertel over het algemeen wel dat ik normaal gesproken een andere keuze zou maken, zonder al te veel gewicht aan deze boodschap te geven.

Ooit kocht ik een seitanbroodje. Het broodje was erg lekker. Toen ik het haast op had, vertrouwde ik er niet meer op dat het broodje vegan was, las de ingrediëntenlijst nog eens en ontdekte ik dat er roomboter in zat. Ik heb het broodje verder opgegeten, want de enige andere optie was weggooien.

Het gebeurt maar zelden, want ik ben een aardige neuroot als het op ingrediëntenlijstjes aankomt, maar ik kocht wel eens iets waarvan ik niet wist of het aroma vegan is. Of een e-nummer, als het waarschijnlijk niet van dierlijke herkomst was.

Ik werk met mensen met een verstandelijke beperking. Ik vind mijn werkplek niet de plek om met mijn principes bezig te zijn. Ten eerste heeft dit geen zin, ik denk eerder dat ik dan het beeld neerzet van drammerige veganist en daar is niemand bij gebaat. Ten tweede begeleid ik mensen met hún leven en daarbij zet ik mijn eigen normen en waarden zoveel mogelijk aan de kant. Dat betekent dat ik niet iemand probeer jam op zijn brood te laten kiezen, als hij liever wil dat ik een broodje salami voor hem maak. En dat zorgde ervoor dat ik vorig jaar eens in een huifkar belandde. Niet leuk, maar dat kan voorkomen.

Ik heb geen moeite met het gebruik van medicijnen. Medicijnen zijn vaak niet vrij van dierlijke ingrediënten en sowieso op dieren getest. Er is geen redelijk alternatief voor de medicatie die nu beschikbaar is. Als ik medicijnen nodig heb, neem ik deze. Ook als het gaat om medicatie die niet levensreddend, maar levensverbeterend is. Als het beter met mij gaat, kan ik de wereld wat gemakkelijker redden.

Ok. Vegan Police, shoot mee. Ik heb alvast dekking gezocht.

IMG_20150210_210952

Wat vind jij? Leef jij veganistisch en lukt dat goed? Op welke fronten lukt goed, op welke fronten lukt dat niet en waarom? Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen!

Vegan eten bij het Bakkerscafé (Groningen)

Een paar dagen geleden zou ik wat eten bij Bagels & Beans. Op weg naar Bagels & Beans zag ik het Bakkerscafé, waar je ook veganistisch kan lunchen en waar ik nog nooit geweest was.

Ik besloot mijn plannen te veranderen en at bij het Bakkerscafé. De foto’s zijn gemaakt met mijn telefoon, dus niet erg mooi.

Ik zou vaker mijn fototoestel bij me moeten hebben, maar ik ben te chaotisch om dat te bedenken op de momenten dat ik hem daadwerkelijk wil gebruiken. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik mijn fototoestel onlangs uit een grote hoop wasgoed heb opgedoken. Dat ik weet waar hij is, is op dit moment al heel wat.

Maar goed. Het Bakkerscafé.

IMG_20150121_154557

Op de kaart van het Bakkerscafé staan allerlei soorten beleg en dippers. Er waren drie dips veganistische dips; de olijventapenade, de uiencompote en de paprikadip.

IMG_20150121_154636

Het brood bij de dips mag je zelf halen. Mij is verteld dat alle broden veganistisch zijn. Fijn!

IMG_20150121_154700

Ik ben het type onvolwassen volwassene dat blij wordt van musea waar je zelf iets mag doen. “Aan de kant kinderen, nu is het mijn beurt!” In het Bakkerscafé snijd je zelf het brood dat je wil eten. Je kan mij niet vrolijker krijgen.

IMG_20150121_154905

Ik heb veel verschillende soorten brood geprobeerd en ik vond het erg lekker. Vooral het brood met krenten (of iets anders zoets) erin vond ik een succes.

Je kan in het Bakkerscafé overigens ook terecht als je een heel brood wil kopen voor thuis.

De dips waren ook erg lekker, hoewel ik de dikke slierten paprika niet echt een dip vond. De olijventapenade was mijn favoriet.

IMG_20150121_154818

Het was best druk, dus toen iedereen vertrok, nam ik vlug een foto van het interieur. Ik probeer altijd zo weinig mogelijk mensen op de foto te zetten die daar niet om gevraagd hebben.

IMG_20150121_154730

En, vooruit. Nog een paar plakjes brood, ook al waren de bakjes met dips al zowat leeg.

IMG_20150121_154750

In het Bakkerscafé staat een typemachine met een vel papier erin. Ik wilde typen dat er meer vegan dipjes moesten komen, maar helaas was het lint uitgedroogd.

Ik vind het Bakkerscafé een toffe plek en zal er zeker vaker lunchen.

Het Bakkerscafé staat op de vegan kaart van Groningen.

Vegan eten bij anderen

Donderdag volgde ik een discussie op Facebook. In deze discussie werd de opmerking gemaakt dat het nogal wat is om van anderen te vragen veganistisch te koken.

Nou. Ik heb daar nooit moeite mee gehad.

Sowieso zijn er best wat mensen in mijn omgeving die het leuk vinden om recepten op te zoeken en me te verrassen. Zo at ik laatst op een verjaardag een heerlijk stuk vegan chocoladetaart. Tof!

In mijn omgeving zijn natuurlijk genoeg mensen die niet goed weten wat veganisme inhoudt/zich er niet echt voor interesseren/niet graag in de keuken staan. Als ik bij iemand uit een van deze categorieën ga eten, zorg ik ervoor dat mijn gastheer of gastvrouw (hierna: gastheer) niet meer moeite hoeft te doen dan nodig. Je kan iemand best een handje helpen, toch?

Met deze tips kan het haast niet misgaan als je bij iemand anders eet:

  • Zorg ervoor dat je zeker weet dat je gastheer weet wat veganisme inhoudt. Op het moment suprême ontdekken dat er ei in een gerecht zit, is zowel voor jou als voor de kok heel vervelend.
  • Geef hier en daar een subtiele hint. Weet je dat je soep gaat eten? Vermeld dan terloops dat hummus zo lekker is op stokbrood. Komt er een vleesvervanger op tafel? Laat weten wat jouw favoriete sausje is.
  • Vraag of de gastheer hulp kan gebruiken. Kan je een recept aanleveren? Moet je komen helpen met koken? Staan er ingrediënten in een recept waar de kok niet bekend mee is? Kan je tips geven over vervangende ingrediënten?
  • Laat weten wat er kant-en-klaar te krijgen is. Soep, bijvoorbeeld. En vergeet dan niet heel duidelijk te laten weten welke soep het precies moet zijn. De tomatensoep van het ene merk is de tomatensoep van het andere merk niet.
  • Vraag of je zelf iets mee kan nemen. Dit heb ik regelmatig gedaan. Het is voor mij een kleine moeite zelf iets te koken of te kopen en het scheelt de gastheer soms heel wat hoofdbrekens. Ik vind het leuk anderen te laten proeven wat ik eet. Let er wel op dat je genoeg eten meeneemt als je voor deze optie kiest. Mijn ervaring is dat veel mensen wat willen proeven en dat als het lekker is, er weinig overblijft voor jezelf.
  • Wees tevreden. Niet iedereen kan even goed koken. Soms wordt er iets summiers op tafel getoverd. Onthoud dat iemand zijn best voor jou heeft gedaan en reageer dankbaar. Op weg naar huis kan je altijd nog een zak chips halen bij een benzinestation.

Hoe pak jij het aan als je bij iemand anders gaat eten?

Gezond eten en onregelmatig werken – de lessen

Na me in december helemaal rondgegeten te hebben, was het tijd om in het nieuwe jaar (alwéér, herken je een patroon?) een gezonde start te maken. Want hoewel veganistisch eten vaak in verband gebracht wordt met gezondheid, betekent een vegan eetpatroon niet automatisch dat je gezond eet. Een veganistisch dagmenu kan prima uit chips, koekjes en cola bestaan.

Toen ik een jaar geleden gezond wilde eten, at ik haast volledig volgens de richtlijnen van Eat to Live. Ik voelde me er goed bij en viel af, maar het maken (en eten) van salades kostte me net iets teveel tijd en energie om het vol te kunnen houden.

Het plan voor dit jaar was om het eetpatroon waar ik me vorig jaar zo goed bij voelde zo aan te passen, dat het vol te houden was. Iets minder salades, omdat dat zoveel werk is. Iets meer zetmeel om goed gevuld te raken. Mijn gezonde plannen even loslaten als ik bij anderen eet, of ze loslaten als er een aanleiding is om iets te eten dat niet helemaal in mijn plan past. En eens per maand uit eten mogen.

Ik ging vrolijk van start, maar merkte dat het een stuk minder gemakkelijk ging dan vorig jaar. Sterker nog, vaak liep dat gezonde plan van me aardig in de soep. Ik heb in mijn agenda ongeveer een week lang bijgehouden wat ik at, zodat ik kon zien wanneer en waardoor het niet werkte. Het hing regelmatig samen met mijn onregelmatige werk.

IMG_20150115_145615

Dit zijn de lessen die ik leerde:

  • Als je een behoorlijk aantal uren achter elkaar moet werken tot aan de pauze, is een standaard kommetje havermout niet genoeg. Ik had op mijn werk vaak al honger voordat ik pauze had, waardoor ik bij het ontbijten met bewoners toch een cracker met jam at. Door steviger te ontbijten, heb ik hier geen last meer van. Een extra banaan eten maakt al verschil.
  • Als je ongezonde dingen in huis hebt, eet je ze op. Pepernoten smaken me ook prima in januari. Binnenkort moet ik mijn voorraadkast maar eens uitruimen. Op een moment dat ik geen honger heb, natuurlijk.
  • Vooruit koken is een must als je weet dat je vermoeiende werkdagen voor de boeg hebt. Als ik vrij ben en nog moeite moet doen om gezond te koken, is het verleidelijk wat gemakkelijks uit de supermarkt mee te nemen.
  • Neem in je tas ook iets mee voor na afloop je werkdag. Na een late dienst, ben ik geneigd thuis nog van alles te eten. Met een volle buik doe ik dat niet. Bijkomend voordeel daarvan is dat ik eerder ga slapen als ik niet in de keuken bezig ben.
  • Eet je havermout in een kom waar een deksel op kan, als je een korte nacht gehad hebt. Als ik weinig geslapen heb, heb ik daar echt last van. Ik blijf ‘s ochtends te lang in bed liggen. Waardoor ik soms geen tijd heb mijn ontbijt (helemaal) op te eten. Als ik mijn ontbijt gemakkelijk mee kan nemen, kan ik verder eten in de trein.
  • Maak ‘s ochtends salades als je de tijd hebt. Ik heb diensten waarbij ik om tien uur of aan het begin van de middag moet beginnen. Ik hoef dan niet erg vroeg op te staan en dan lukt het me prima om een vullende salade te maken voor in de pauze.
  • Koop niet te vaak hummus. Ik vind hummus heel lekker en het bakje is binnen een halve dag leeg. Bakjes hummus leegeten moet ik niet dagelijks doen. Ook niet om de dag.

Tot nu toe ben ik de twee kilo die ik in december aankwam weer kwijt, maar verder ben ik niet afgevallen. Mijn huid kwam er in december vreselijk uit te zien, gelukkig verdwijnen de pukkel(tje)s en vlekken nu ik gezonder probeer te eten.

Wat heb jij geleerd van je ervaringen met gezond of gezonder eten? Wat werkt voor jou en wat niet? Ik ben benieuwd naar je ervaringen!

Dutch Weed Burger van de Burgerbakkerij (Groningen)

Zo vlak voor het einde van het nieuwe jaar (nog voor ik aan mijn goede voornemen begon), bestelde ik een weed burger bij de Burgerbakkerij. Deze burgerbezorger zit aan het Zuiderdiep, schuin tegenover Pathé.

IMG_20150109_105744

Ik dacht er even over de burger en patat op een mooi bordje te leggen, maar dat zou het hele fastfoodgevoel wegvagen en ik vind juist zo tof vegan fastfood bezorgd te krijgen. In fastfoodverpakking.

IMG_20150109_105719

Goed. Ik bestelde patat (zonder saus, want dat had ik nog in huis) en een weedburger. Die heet bij de Burgerbakkerij de Gandalf.

De patat was precies zoals bezorgpatat hoort te zijn. Niet meer volledig knapperig, want hij heeft een ritje achter de rug, maar ook zeker niet slof.

IMG_20150109_110016

En de weed burger. Wat moet je daar nog over zeggen? Ik geloof dat het meeste dat er over deze burger te zeggen valt al gezegd is. Ik heb deze zeewierburger van Lisette Kreischer en Mark Kulsdom al eens eerder gehad en hij is behoorlijk groen en erg lekker.

In Groningen kan je de burger ook eten bij het Land van Kokanje. Daar heb ik hem nog niet uitgeprobeerd. Volgende week vind je Dutch Weed Burger (en Just Like Your Mom) ook op het Ebbingekwartier tijdens Eurosonic/Noorderslag, waar ik hem twee jaar geleden voor het eerst at.

De Burgerbakkerij vind je op de vegan kaart van Groningen.

Heb jij de Dutch Weed Burger al eens gehad?

Vegan dropshot

Het leven valt soms niet mee. Hoe hou je stand in een maatschappij waarin het veelvuldig nuttigen van alcohol de norm lijkt te zijn, dingen zelfgemaakt moeten zijn in plaats van gekocht en veganisme niet alleen in opkomst is, maar ook nog eens een moreel heel juiste keuze blijkt?

Uh.

Wat wilde ik zeggen?
Ik vierde oud en nieuw en nam zelfgemaakte dropshot mee.

Het internet staat vol recepten voor dropshot. Dit is het recept voor ruim een halve liter van de vegan versie die ik maakte.

  • Flesje Absolut Vodka 35CL
  • Half zakje Napoleon salmiakballen (zo’n 150 gram)
  • Half zakje Pandadrop (zo’n 120 gram)

Volgens de recepen op internet is het een kwestie van alles bij elkaar in een fles doen en een aantal dagen wachten. Ik geloof wel dat dat klopt.

Omdat ik niet veel tijd had, sloeg ik de ballen aan gruzelen voordat ik ze in de wodka liet vallen (en die worden zo scherp dat ze dwars door de theedoek staken die ik er omheen had gevouwen) en knipte ik de dropjes in stukken. De ballen losten op deze manier binnen een paar uur op en gaven het drankje de kleur van slootwater.

De dropjes bleken niet op te lossen, dus ik deed het mengsel in de blender. Werkte prima!

drophot

 

Het drankje wordt niet zo donker als de versie die in de winkel te koop is, maar wel minstens even lekker. De reacties die ik kreeg gisteravond waren allemaal ontzettend positief. Iemand riep ‘oeh, salmie-jakkie!’ vanwege de pittige salmiaksmaak. Ik denk dat dat de slogan gaat worden als ik dit drankje op de markt ga brengen.

Heb jij een leuke jaarwisseling gehad?

Vegan eten bij het Concerthuis (Groningen)

Toen ik zaterdag naar huis ging na een lange werkdag, wilde ik direct slapen, want ik was erg moe. Maar ik werd gevraagd mee te gaan eten.

Het zou een rationele beslissing geweest zijn om toch naar bed te gaan, zeker omdat ik zondag weer moest werken. Maar ik ken mezelf en weet dat ik thuis stiekem een beetje jaloers zou gaan zitten zijn, omdat anderen gezellig aan het eten waren en ik niet. Dus ik besloot mee te gaan. Zonder eerst langs huis te gaan om mijn fototoestel te halen. Mijn telefoon maakt best aardige foto’s, maar niet in het halfdonker. Vandaar dat de foto’s niet allemaal even mooi zijn.

IMG_20141229_142240

Ik at ik het Concerthuis. Een plek waar ik al veel over had gehoord, maar nog steeds niet geweest was. Zonde, want ik voelde me direct op mijn plek tussen de schemerlampen, Vera-posters en de rest van het interieur.

IMG_20141229_141355

Eigenlijk ziet het Concerthuis er een beetje uit zoals ik zou willen dat mijn huis eruit ziet, maar in mijn piepkleine bedenwoninkje is dat niet te doen.

IMG_20141229_141424

Kijk! Dit is het soort menukaart waar ik blij van word. Ook al staat er niet precies aangegeven welke gerechten vegan zijn, het is gemakkelijk wat van de kaart uit te kiezen. Sommige vis- of vleesgerechten vallen af en van de rest kan wel zo ongeveer vegan gemaakt worden. De mensen in de bediening weten ook goed welke gerechten te veganizeren zijn.

(Dat vond ik fijn, mensen van bediening! Nu nog doen of het geen ramp is om te werken, dan heb ik niets meer op jullie aan te merken. Of is de chagrijnige blik weer in de mode? Mán, ik word ouder.)

IMG_20141229_141745

De kaart bestaat uit allerlei kleine gerechtjes die je met je tafelgenoten deelt. Er werd ons verteld dat drie gerechten per twee personen de honger zo ongeveer stillen. We waren met z’n drieën, dus bestelden er zes.

Het eerste dat gebracht werd, was brood. Lekker, met verschillende vegan dipjes en olie. De gehakte nootjes die op de plank lagen, vond ik een groot succes.

IMG_20141229_141928

Jammie! De salade van waterspinazie met citroengras, tofu en pompoen was erg lekker. Ik vond of dat er gewoon simpele tofu in het gerecht zat en dat dat nog goed smaakte ook.

IMG_20141229_142005

Waarom de boekweitspaghetti zo kort was, begreep ik niet helemaal. En hij was een beetje te plakkerig. Waar ik wel heel blij van werd, waren de enorme stukken broccoli die niemand aan mijn tafel wilde hebben. Ik hou zo van broccoli!

IMG_20141229_142033

Patatjes! We kregen een goed emmertje vol om te delen. De mayo was niet vegan en de ketchup vergeten, maar de patat smaakte erg goed met de peterseliedip die bij het brood zat, dus dat deerde me niet.

IMG_20141229_142114

Hier zie je de gezellige chaos op tafel. In het midden staat een bord met wintergroenten. Ik ontdekte dat ik spruitjes lust en dat vind ik op de valreep nog dé ontdekking van dit jaar.

Ik zal absoluut vaker naar het Concerthuis gaan. Het eten was lekker. Niet een enorme culinaire ervaring, maar het delen van de gerechtjes was leuk en het was allemaal nog vegan ook. Nou, behalve de pizza. Die was op verzoek van één van mijn lieve tafelgenoten met vlees gemaakt. Vandaar dat deze ook niet op de foto staat.

IMG_20141229_142216

Het Concerthuis ook een fijne plek om lekker te zitten en wat te drinken. Kijk naar de fijne verzameling spelletjes die ze hebben! Of ik nog wat aan te merken heb? Natuurlijk! Met een kaart met zoveel vegan mogelijkheden, is het een kleine teleurstelling te ontdekken dat slechts de helft van één dessert vegan is. De helft! Volgende keer dat ik er eet verwacht ik sorbetijs en vegan taartjes.

Voor 3 personen betaalden we zo’n 65 euro, inclusief drankjes en twee toetjes.

Het Concerthuis staat op de vegan kaart van Groningen.

Vrolijk kerstfeest

Ik moet altijd een beetje lachen als ik hoor dat mensen denken dat veganisten bij een soort sekte horen. Want veganisten zijn mensen die allemaal precies dezelfde leefregels volgen. Brrr.

Veganisten zijn er in alle soorten en maten. En ook al maken veel veganisten andere keuzes dan dat ik zou maken, ik hou van ze. Omdat deze mensen vandaag en morgen, net als ik, óók geen kalkoen op tafel hebben staan. Of konijn. Of kip.

En omdat ze vroeger misschien ook wel om Flappie moesten huilen.

Ik hou van hippe koffietentjes-veganisten, omdat ze de horeca veganizeren.
Ik hou van demonstrerende vegans, omdat ze hun tijd en energie in belangrijke zaken steken.
Ik hou van culinaire vegans, omdat ze de wereld kennis laten maken met hoe lekker veganistisch eten is.
Ik hou van chips-en-patat-vegans, omdat ze je laten zien dat vegans ook ongezond kunnen snacken.
Ik hou van boze vegans, omdat ze vaak wel gelijk hebben.
Ik hou van blije vegans, omdat ze laten zien dat ethische keuzes maken ook op een luchtige manier kan.
Ik hou van dikke vegans, omdat ze het beeld van de magere, bleke veganist doorbreken.
Ik hou van slanke, sportieve vegans, omdat ze zo lekker gezond zijn.
Ik hou van vegans die fabrikanten vragen over e-nummers stellen, omdat ze laten weten dat we bestaan.
Ik hou van vegans die soms inconsequent zijn, want beter inconsequent goed dan consequent fout.
Ik hou van vegans die soms de regels overtreden, want slechte regels zijn er om overtreden te worden.
Ik hou van vegans in spe, want de keuze om veganistisch te leven is niet altijd gemakkelijk.
Ik hou van bloggende vegans, want het is fijn om te lezen wat andere veganisten doen.
Ik hou van vegans die potlucks bezoeken, want lekker veganistisch eten met anderen is fijn.
Ik hou van vegans die niet naar bbq’s gaan, want ik snap dat ze geen vlees willen zien.
Ik hou van vegans die wel naar bbq’s gaan, omdat anderen dan kunnen proeven van vegan bbq-lekkers

Nou.

Het lijkt wel of ik een heel groot hart heb. Dat valt wel mee, hoor. Maar het is kerst.

Ik wens iedereen (vegan, vega of niet) een fijne kerst toe. Met of zonder vrienden, familie, gourmetstel, toeters, bellen of kerstboom. Ik werk deze kerst en denk dat ik twee heel bijzondere dagen ga hebben met de bewoners die ik begeleid. Aan mijn trui zal het in elk geval niet liggen.

IMG_20141225_124827a

Ik wil graag weer gezond zijn, dus ik at veel chips

Een week geleden besloot ik dat het per de eerste januari, nee, per twéé januari maar weer klaar moet zijn met al dat ongezonde eten. Vorig jaar at ik volgens Eat to Live en ik voelde me enorm gezond. En, ook niet vervelend, ik verloor aardig wat kilo’s.

Eten volgens Eat to Live bleek net iets te lastig, dat zat voornamelijk in de hoeveelheid werk die het met zich meebracht. Ik maakte bijvoorbeeld iedere ochtend een salade voor mee naar mijn werk. Ik voelde me dan wel heel goed bij deze manier van eten, ik ben intrinsiek lui (nou, een beetje dan) en hield het niet vol steeds bezig te zijn met het bereiden van maaltijden.

Hoe ik het volgend jaar wel vol kan houden, heb ik nog niet precies bedacht. Daar kom ik op terug. Hoe ik afscheid neem van ongezond eten, kan ik wel vast delen. De afgelopen week heb ik veel dingen gegeten die ik volgend zal missen. En dat blijf ik de rest van dit jaar doen. Want ik geloof in de werking van rituelen, dus heb ik besloten dat de overgang naar gezond eten gepaard moet gaan met het eten van veel ongezonde rommel waar je van houdt. Vorig jaar deed ik het ook op deze manier en dat werkte aardig.

Op Instagram hield ik bij wat ik zoal at.

IMG_20141213_210306

Ohnee! Moet ik straks zonder deze sojamelk met macchiatosmaak door het leven? Ondraaglijk! Ik sloeg het hele pak zowat ineens achterover en las daarna dat dat zo’n 630 calorieën waren. Oeps.

(Tijdens het drinken keek ik Mean Girls. Ik vond hem prachtig.)

IMG_20141213_194507

Mijn favoriete chips. En de chocolade die ik vaak pak bij Albert Heijn. Ik at dit op dezelfde avond dat ik de sojamelk dronk. Het totaal van deze drie producten kwam op 2278 calorieën. Ik schrok me een hoedje en besloot de rest van de maand nét iets minder enthousiast alles te eten wat ik wilde.

IMG_20141214_155057

De volgende dag haalde ik alleen chips en kersenbonbons. En ik deelde dit. Zonder mijn best te doen zo snel te eten dat ik het meeste kreeg.

IMG_20141215_230732

Had ik al gezegd dat ik van chips hou?

IMG_20141216_092634

Een broodje Wilmersburger is niet het einde van de wereld. Maar de curry die je ziet is een suikerbommetje en de dikke laag margarine onder de kaas is zo beschamend dat ik blij ben dat het gebruikelijk is dat deze onder de kaas gaat, in plaats van er bovenop.

IMG_20141217_213505

Bonvita rijstmelkchocolade. Op Instagram zeiden meerdere mensen dit niet lekker te vinden, dus wees gewaarschuwd. Ik hou ervan.

IMG_20141219_201433

Deze koekjes haalde ik bij Ekoplaza en ze zijn heerlijk.

Het grote voordeel van dagelijks bewust ongezond eten, is dat ik eigenlijk wel weer wat zat ben van die troep. Heel gek, want als ik zonder na te denken eet, heb ik daar niet zo’n last van. Geen last, eigenlijk.

Ik denk dat ik de rest van het jaar misschien wat minder ga eten dan ik de afgelopen week deed. Behalve morgen dan, want morgen vier ik bij mij thuis een soort verlate Sinterklaas en dat soort gelegenheden grijp ik graag aan om iedereen veel vegan lekkers te laten proeven.

Ben jij al bezig met goede voornemens?

Nog een Liebster-blog (vegan style!)

Al een hele tijd geleden nomineerde Nicky van Zoet Zuurtje me voor een Liebster Award. Dat houdt in dat je 11 weetjes over jezelf deelt en 11 vragen over jezelf beantwoordt en vervolgens andere bloggers (waarvan jij vindt dat ze in de spotlights mogen staan) vraagt hetzelfde te doen.

Nou ben ik er niet zo’n fan van anderen te vragen iets te doen op hun blog, maar ik wil zelf best even aan de gang met weetjes en vragen. Vegan style, natuurlijk.

JonasMelief

11 weetjes over mij:

  1.  Ik ben in januari drie jaar veganist.
  2. Toen ik net vegan was, durfde ik eens geen kaasblokje van oma te weigeren. Die oma blijkt grappig genoeg juist heel goed te snappen van veganisme inhoudt en houdt er goed rekening mee.
  3. Toen ik vegetariër was, ergerde ik me aan mensen die me vegetarisch noemden, en tegenwoordig doe ik dat als mensen me veganistisch noemen. Ik ben niet veganistisch, ik ben veganist.
  4. Ik wou dat er een perfecte vegan zoute haring bestond.
  5. Een zak Croky Bolognese? Die is binnen tien minuten leeg.
  6. In mijn omgeving reageert iedereen wel goed op mijn leefstijl. Niemand keurt het af of is er negatief over. In mijn gezicht dan, hè?
  7. De fijnste plek om als vegan te komen in Groningen vind ik Bij Britta, vanwege de taartjes.
  8. In het echt ken ik maar één andere veganist. Waarmee ik wel eens afspreek, bedoel ik.
  9. Ik kijk er nu al naar uit mijn adoptievarkentje bij Melief weer te bezoeken. Stiekem hoop ik natuurlijk op weer een open dag met veel lekker eten.
  10. Ik vind boodschappen doen als veganist erg fijn, want vroeger werd ik overweldigd door alle keuze in de rekken (ik kon gerust een uur in een supermarkt zijn) en nu kan ik direct pakken wat ik nodig heb, doordat heel veel opties afvallen.
  11. Ik heb me voorgenomen om volgend jaar weer een poging te doen een gezonde vegan te worden.

kebabnootjes

11 vragen:

  1. Sinds wanneer heb je een passie voor eten en koken? Hoe is die ontstaan?
    Ha, passie. Zo zou ik het niet willen noemen. Mijn keuken is altijd een te grote chaos om fijn in te kunnen koken. Maar sinds ik veganistisch eet, ben ik wel bewuster met eten bezig. Dat is een logisch gevolg van ingrediëntenlijsten afspeuren op zoek naar dierlijke ingrediënten.
  2. Wat is je grootste guilty pleasure?
    Borrelnootjes. Als maaltijd.
  3. Waar kun jij echt van genieten?
    Een vegan product ontdekken dat ik nog niet kende. En dat opeten.
  4. Wat is je favoriete soep?
    Tomatensoep, courgettesoep, aardappel-preisoep… Nu ik dit schrijf bedenk ik me dat vroeger romige champignonsoep (uit blik) mijn favoriet was, maar dat eet ik nooit meer. Ik moet dat snel eens gaan maken.
  5. Welke film zou iedereen moeten kijken?
    Ik zou willen zeggen Earthlings, maar die heb ik zelf nog niet uit durven kijken.
  6. Uit eten of zelf koken?
    Ik vind veel uit eten gaan decadent, maar ik vind het wel leuk om plekken te bezoeken om te kijken of je er lekker vegan kan eten, zodat ik daar over kan schrijven.
  7. Hoe maak jij de wereld een beetje mooier?
    Ik durf niet van mezelf te zeggen dat ik de wereld mooier maak. Ik vind dat ik best aardige keuzes maak, maar die keuzes voelen niet echt als een opoffering. Het kan altijd beter.
  8. Wie zou je graag eens willen ontmoeten?
    Er zijn best wat inspirerende mensen op de wereld, maar ik hoef ze niet te ontmoeten. Ik zou toch maar dichtklappen.
  9. Waar houd je je mee bezig als je niet blogt?
    Werken in de gehandicaptenzorg. En in mijn vrije tijd lummel ik maar een beetje aan.
  10. Wat lust je niet, en wat vind je het allerlekkerst?
    Ik hou niet echt van stamppot en hutspot vind ik echt niet lekker. Het lekkerst vind ik vette dingen zoals patat, chips en pizza. Dat zie je terug in mijn stralende huid en ranke figuur.
  11. Wat zou je droombaan zijn?
    Ik vind het werk dat ik nu doe erg tof. Het zou misschien wel leuk zijn te doen wat ik nu doe, maar dan volledig op mijn eigen manier. Een vega-gezinsvervangend tehuis, bijvoorbeeld.

Omdat ik er niet van hou anderen te nomineren ergens over te bloggen, doe ik dat niet. Wat ik wel ga doen, is pogen binnenkort nog eens te bloggen. Het wordt hier anders ook zo’n dode boel.

Zijn de weetjes of antwoorden herkenbaar voor jou?