web analytics

over mij

100% vegan

Ojee.

Hoe ga ik het hier over hebben?

Hoewel je met een veganistische levensstijl ernaar streeft geen dierlijke producten te gebruiken, is het niet mogelijk om het gebruik van dierlijke producten voor 100 procent uit te bannen. Op internet zijn aardig wat discussies te lezen van veganisten van wie de grenzen op dit gebied verschillen. Soms gaan deze discussies er hard aan toe. Ze kunnen over van alles gaan, bijvoorbeeld het checken van e-nummers of veganistisch eten buiten de deur. Wat voor de één haalbaar is, vindt de ander niet te doen.

Als ik het met anderen over veganisme heb, hoor ik ze vaak zeggen dat ze het knap vinden en dat ze nooit veganistisch zouden kunnen leven. Ik vind veganistisch leven totaal niet moeilijk. Dat komt doordat zelf besloten heb dat ik geen dierlijke producten wil gebruiken. Dat maakt mij een veganist. Ik ben niet op een dag wakker geworden met het idee ‘ik word veganist’, om me vervolgens te verdiepen in de regeltjes die dan gelden. Die regeltjes bepaal ik zelf.

Niemand leeft 100% veganistisch. Ik ook niet. Ik streef er wel naar.

Ik vind dat er met wat minder moeite gesproken mag worden over dit onderwerp. Niet omdat het gebruik van producten van dierlijke herkomst gepromoot moet worden, maar omdat ik geloof dat perfectie mensen afschrikt. En het levert meer op als heel veel mensen voor 90 procent veganistisch leven, dan wanneer een paar mensen dat voor 99 procent doen.

Ik pretendeer niet de waarheid in pacht te hebben en wil anderen niet zeggen welke keuzes ze moeten maken. Des te meer verschillende soorten veganisten met verschillende opvattingen, des te beter.

Dus.

Ik wil graag vertellen dat ik geen perfecte veganist ben.

Komtie.

Ik ben Daniëlle en ik streef ernaar om volledig zonder het gebruik van dierlijke producten te leven. Dit is voor mij niet volledig haalbaar.

Om te beginnen kan ik alle labeltjes en ingrediëntenlijstjes lezen die ik tegenkom, maar dan weet ik nog niet welke materialen er gebruikt zijn voor mijn laminaat, mijn wekker of de verf waar mijn trui mee geverfd is. Als ik dat allemaal uit zou moeten zoeken, kon ik mijn baan wel opzeggen, want daar heb je een dagtaak aan.

Er zijn veganisten die erop letten of de lijm die voor hun schoenen gebruikt is, vegan is. Ik heb niet altijd het geld gehad voor dure schoenen en heb daardoor schoenen in de kast waarvan ik niet weet wat er in de lijm zit.

Ik controleer de e-nummers in mijn eten, maar als iemand anders voor me kookt, controleer ik dit niet. Ik ga ervan uit dat het eten echt veganistisch is, als een ander dit zegt. Als ik toevallig ontdek dat er wel iets dierlijks in het gerecht zit (geen stukjes vlees, natuurlijk) en er is niets anders beschikbaar, eet ik het op, bedank de kok voor de gedane moeite en leg uit hoe het de volgende keer gemaakt kan worden zonder dierlijke producten.

Sowieso is het niet te doen om bij anderen alle producten met dierlijke ingrediënten te ontwijken. Ik neem bijvoorbeeld niet mijn eigen handzeep mee in mijn (denkbeeldige) handtas. Ik was mijn handen met de zeep die anderen hebben staan.

Op vakantie in Tsjechië bestelde ik vegetarische pizza’s zonder kaas, terwijl ik niet wist wat er verder in de pizza zat. Ik was op vakantie met anderen en had niet de mogelijkheid zelf alle plekken te kiezen waar we aten.

Er zijn vast meer sociale situaties te bedenken waarin ik (een beetje) water bij de wijn doe. En die zullen er blijven. Volgens mij krijgen mensen een verkeerd beeld van mij en veganisme als ik te ‘streng’ ben. Ik vertel over het algemeen wel dat ik normaal gesproken een andere keuze zou maken, zonder al te veel gewicht aan deze boodschap te geven.

Ooit kocht ik een seitanbroodje. Het broodje was erg lekker. Toen ik het haast op had, vertrouwde ik er niet meer op dat het broodje vegan was, las de ingrediëntenlijst nog eens en ontdekte ik dat er roomboter in zat. Ik heb het broodje verder opgegeten, want de enige andere optie was weggooien.

Het gebeurt maar zelden, want ik ben een aardige neuroot als het op ingrediëntenlijstjes aankomt, maar ik kocht wel eens iets waarvan ik niet wist of het aroma vegan is. Of een e-nummer, als het waarschijnlijk niet van dierlijke herkomst was.

Ik werk met mensen met een verstandelijke beperking. Ik vind mijn werkplek niet de plek om met mijn principes bezig te zijn. Ten eerste heeft dit geen zin, ik denk eerder dat ik dan het beeld neerzet van drammerige veganist en daar is niemand bij gebaat. Ten tweede begeleid ik mensen met hún leven en daarbij zet ik mijn eigen normen en waarden zoveel mogelijk aan de kant. Dat betekent dat ik niet iemand probeer jam op zijn brood te laten kiezen, als hij liever wil dat ik een broodje salami voor hem maak. En dat zorgde ervoor dat ik vorig jaar eens in een huifkar belandde. Niet leuk, maar dat kan voorkomen.

Ik heb geen moeite met het gebruik van medicijnen. Medicijnen zijn vaak niet vrij van dierlijke ingrediënten en sowieso op dieren getest. Er is geen redelijk alternatief voor de medicatie die nu beschikbaar is. Als ik medicijnen nodig heb, neem ik deze. Ook als het gaat om medicatie die niet levensreddend, maar levensverbeterend is. Als het beter met mij gaat, kan ik de wereld wat gemakkelijker redden.

Ok. Vegan Police, shoot mee. Ik heb alvast dekking gezocht.

IMG_20150210_210952

Wat vind jij? Leef jij veganistisch en lukt dat goed? Op welke fronten lukt goed, op welke fronten lukt dat niet en waarom? Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen!

Nog een Liebster-blog (vegan style!)

Al een hele tijd geleden nomineerde Nicky van Zoet Zuurtje me voor een Liebster Award. Dat houdt in dat je 11 weetjes over jezelf deelt en 11 vragen over jezelf beantwoordt en vervolgens andere bloggers (waarvan jij vindt dat ze in de spotlights mogen staan) vraagt hetzelfde te doen.

Nou ben ik er niet zo’n fan van anderen te vragen iets te doen op hun blog, maar ik wil zelf best even aan de gang met weetjes en vragen. Vegan style, natuurlijk.

JonasMelief

11 weetjes over mij:

  1.  Ik ben in januari drie jaar veganist.
  2. Toen ik net vegan was, durfde ik eens geen kaasblokje van oma te weigeren. Die oma blijkt grappig genoeg juist heel goed te snappen van veganisme inhoudt en houdt er goed rekening mee.
  3. Toen ik vegetariër was, ergerde ik me aan mensen die me vegetarisch noemden, en tegenwoordig doe ik dat als mensen me veganistisch noemen. Ik ben niet veganistisch, ik ben veganist.
  4. Ik wou dat er een perfecte vegan zoute haring bestond.
  5. Een zak Croky Bolognese? Die is binnen tien minuten leeg.
  6. In mijn omgeving reageert iedereen wel goed op mijn leefstijl. Niemand keurt het af of is er negatief over. In mijn gezicht dan, hè?
  7. De fijnste plek om als vegan te komen in Groningen vind ik Bij Britta, vanwege de taartjes.
  8. In het echt ken ik maar één andere veganist. Waarmee ik wel eens afspreek, bedoel ik.
  9. Ik kijk er nu al naar uit mijn adoptievarkentje bij Melief weer te bezoeken. Stiekem hoop ik natuurlijk op weer een open dag met veel lekker eten.
  10. Ik vind boodschappen doen als veganist erg fijn, want vroeger werd ik overweldigd door alle keuze in de rekken (ik kon gerust een uur in een supermarkt zijn) en nu kan ik direct pakken wat ik nodig heb, doordat heel veel opties afvallen.
  11. Ik heb me voorgenomen om volgend jaar weer een poging te doen een gezonde vegan te worden.

kebabnootjes

11 vragen:

  1. Sinds wanneer heb je een passie voor eten en koken? Hoe is die ontstaan?
    Ha, passie. Zo zou ik het niet willen noemen. Mijn keuken is altijd een te grote chaos om fijn in te kunnen koken. Maar sinds ik veganistisch eet, ben ik wel bewuster met eten bezig. Dat is een logisch gevolg van ingrediëntenlijsten afspeuren op zoek naar dierlijke ingrediënten.
  2. Wat is je grootste guilty pleasure?
    Borrelnootjes. Als maaltijd.
  3. Waar kun jij echt van genieten?
    Een vegan product ontdekken dat ik nog niet kende. En dat opeten.
  4. Wat is je favoriete soep?
    Tomatensoep, courgettesoep, aardappel-preisoep… Nu ik dit schrijf bedenk ik me dat vroeger romige champignonsoep (uit blik) mijn favoriet was, maar dat eet ik nooit meer. Ik moet dat snel eens gaan maken.
  5. Welke film zou iedereen moeten kijken?
    Ik zou willen zeggen Earthlings, maar die heb ik zelf nog niet uit durven kijken.
  6. Uit eten of zelf koken?
    Ik vind veel uit eten gaan decadent, maar ik vind het wel leuk om plekken te bezoeken om te kijken of je er lekker vegan kan eten, zodat ik daar over kan schrijven.
  7. Hoe maak jij de wereld een beetje mooier?
    Ik durf niet van mezelf te zeggen dat ik de wereld mooier maak. Ik vind dat ik best aardige keuzes maak, maar die keuzes voelen niet echt als een opoffering. Het kan altijd beter.
  8. Wie zou je graag eens willen ontmoeten?
    Er zijn best wat inspirerende mensen op de wereld, maar ik hoef ze niet te ontmoeten. Ik zou toch maar dichtklappen.
  9. Waar houd je je mee bezig als je niet blogt?
    Werken in de gehandicaptenzorg. En in mijn vrije tijd lummel ik maar een beetje aan.
  10. Wat lust je niet, en wat vind je het allerlekkerst?
    Ik hou niet echt van stamppot en hutspot vind ik echt niet lekker. Het lekkerst vind ik vette dingen zoals patat, chips en pizza. Dat zie je terug in mijn stralende huid en ranke figuur.
  11. Wat zou je droombaan zijn?
    Ik vind het werk dat ik nu doe erg tof. Het zou misschien wel leuk zijn te doen wat ik nu doe, maar dan volledig op mijn eigen manier. Een vega-gezinsvervangend tehuis, bijvoorbeeld.

Omdat ik er niet van hou anderen te nomineren ergens over te bloggen, doe ik dat niet. Wat ik wel ga doen, is pogen binnenkort nog eens te bloggen. Het wordt hier anders ook zo’n dode boel.

Zijn de weetjes of antwoorden herkenbaar voor jou?